KeepFit

Insulinooporność

Szacuje się, że ponad 60% amerykanów i 40% europejczyków cierpi na insulinooporność. Niestety, moje doświadczenie potwierdza te smutne statystyki, ponieważ średnio co 2-3 osoba, z którą współpracuję, jest dotknięta tym zaburzeniem – czego najczęściej nie jest świadoma, aż do momentu zrobienia badań.

Co to jest insulinooporność?

Insulina jest to hormon peptydowy o ogólnoustrojowym działaniu, odgrywający kluczową rolę w metabolizmie węglowodanów oraz częściowo białek i tłuszczy. Insulina produkowana jest przez trzustkę a dokładnie komórki beta w wyspach Langerhansa. Głównym bodźcem do produkcji insuliny jest wzrost stężenia glukozy we krwi po spożyciu posiłku. Mówiąc w dużym uproszczeniu, odpowiada ona za transport glukozy (źródła energii) do wnętrza komórek, co skutkuje obniżeniem poziomu glukozy we krwi.

W przypadku, gdy regularnie spożywamy duże ilości węglowodanów, nasza trzustka wyrzuca duże ilości insuliny. W związku z ciągłą nadwyżką insuliny, nasze tkanki zaczynają się na nią uodparniać. Zjawisko to nazywa się insulinoopornością i paradoksalnie prowadzi do jeszcze większego wytwarzania insuliny. W ten sposób tworzy się błędne koło – organizm produkuje coraz więcej insuliny, a tkanki w dalszym ciągu się na nią uodparniają. Wynikiem tego procesu jest cukrzyca typu II.

Zanim jednak pojawi się cukrzyca, najczęściej zaczynają się problemy z nadmiernym odkładaniem i zahamowaniem spalania tkanki tłuszczowej, z obniżoną odpornością organizmu oraz nadmiernym gromadzeniem wody. Tak więc, jeżeli masz problemy z odchudzaniem i czujesz się spuchnięty – zdecydowanie zalecam zrobić badania krwi.

Jak zdiagnozować insulinooporność?

Aby sprawdzić poziom insuliny i glukozy we krwi, należy przeprowadzić tzw. test tolerancji glukozy (krzywą cukrową i insulinową). Badanie to polega na pobraniu próbki krwi na czczo oraz 2 godziny po wypiciu glukozy (najczęściej 75g). Aby badanie było bardziej precyzyjne, krzywa powinna być co najmniej trzypunktowa.

Polecam przeprowadzić badanie w następujący sposób:

  • pobranie krwi na czczo,
  • obciążenie glukozą,
  • pobieranie krwi co 30 min przez 3-4h.

Jest to dosyć męczące, ale daje nam znacznie bardziej precyzyjne wyniki, a co za tym idzie dokładniejszą możliwość późniejszej ich interpretacji i leczenia.

Niektórzy lekarze diagnozują insulinooporność wyłącznie na podstawie wyników glukozy i insuliny na czczo, jest to jednak mało precyzyjne. Aby móc postawić 100% diagnozę oraz trafnie dobrać dietę, niezbędne są informacje o tym, jak zachowuje się glukoza i insulina po posiłku (obciążeniu glukozą), jaka jest różnica pomiędzy poziomem insuliny a poziomem glukozy i jak szybko spada poziom glukozy.

W przypadku insulinooporności i wszelkich zaburzeń glikemii, zalecam regularne badania stężenia cukru (1.5-2 godziny po posiłku) we krwi, przy pomocy glukometru. Dzięki temu, będzie można sprawdzić czy nasze obecne odżywianie nie powoduje u nas wyrzutów glukozy/insuliny.

Co robić gdy mamy insulinooporność?

Insulinooporność jest stanem, który można ustabilizować poprzez odpowiednią dietę i trening.

Podstawowym elementem jest całkowite zrezygnowanie na minimum 4 tygodnie z wszelkiego rodzaju cukrów prostych i węglowodanów z wysokim indeksem glikemicznym. Należy również unikać spożywania nadmiaru białka (mięsa, nabiału, jaj itd.), ponieważ nasze ciało w procesie glukoneogenezy zamieni go na glukozę.

Bardzo istotne jest zmniejszenie poziomu stresu, ponieważ kortyzol („hormon stresu”) również podnosi poziom glukozy we krwi, a ta z kolei powoduje wyrzut insuliny z trzustki. Zdarzają się osoby, które mają ogromne problemy z pozbyciem się tego zaburzenia właśnie ze względu na glukozę, produkowaną przez nasz organizm (ze względu na stres, zbyt małą ilość snu itd.).

Kolejnym ważnym aspektem w pozbyciu się insulinooporności jest trening. Trening zwiększa insulinowrażliwość komórek oraz umożliwia przedostanie się glukozy z krwi do komórki, bez udziału insuliny. Warto zaznaczyć, że osoby z tym zaburzeniem powinny ćwiczyć nieco inaczej niż ludzie zdrowi.

Gdzie znajdę więcej informacji o insulinoorponości?

Polecam co jakiś czas odwiedzać naszego bloga, ponieważ regularnie piszemy na tematy związane z insulinoopornością.

  • Grześ

    Jak glukoza dostaje się do komórek bez udziału insuliny
    ?

  • Sebastian

    Jak powinny ćwiczyć na siłowni osoby które mają dużą insulinooporność, czym powinien różnić się taki trening od zdrowego człowieka który posiada dobrą wrażliwość na insuline? Bardzo proszę Pana Dawida o odpowiedź

  • Kasia

    Mam pytanie i proszę o wskazówki – w przypadku badania glukometrem 1,5-2 godziny po posiłku liczymy od początku, czy od końca jedzenia, czy tak mniej-więcej? Jakie wartości glukozy powinniśmy starać się utrzymywać? Jaki poziom glukozy jest za wysoki (dla osoby z insulinoopornością)?

  • Agnieszka

    Pytanie: mam IO i do kompletu muszę mieć usuwany woreczek żółciowy. Tak więc mam jeść bardzo mało tłuszczu, nie jeść węglowodanów i jeść według powyższego tekstu mało białka. Nie za bardzo wiem, jak podejść do sytuacji, rozważałam karmienie się energią słoneczną, ale mamy deszczowy wrzesień. Naprawę nie wiem, jak sobie pomóc…